ဗုဒၶဘာသာက ဘယ္သူ႔ကုိမွ တျခားဘာသာေတြမွာ ေဟာၾကားထားတဲ့ တရားေတြကုိ မေလ႔လာရ ဘူးလုိ႔ မတားဆီးပါ။ မတားရုံသာမက ဗုဒၶဘုရားရွင္က တျခားဘာသာေတြရဲ႕သင္ၾကား ခ်က္ ေတြကုိ ေဒသနာေတြကုိ ေလ႔လာၿပီး သူ႔ဘာသာမွာ ေဟာၾကားထားတဲ့ တရာေတြနဲ႔ႏိႈင္း ယွဥ္ေလ႔လာပါဆုိၿပီးေတာင္ အားေပးထားတာေတြ႔ရပါတယ္။
. ဗုဒၶဘုရားရွင္က တျခားဘာသာက်မ္းဂန္ေတြထဲမွာ ယုတိၱရွိတဲ့တရားေတြ ပညာပါတဲ့သင္ၾကား ခ်က္ေတြပါလုိ႔ရွိရင္ အဲဒိတရားေတြကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ ေလ႔လာဆည္းပူးႏုိင္တယ္ လုိ႔ ေဟာေတာ္မူထားပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဘာသာေရး ဆရာႀကီးေတြက သူတုိ႔ဘာသာ၀င္မ်ားကုိ အေမွာင္ ထဲမွာ ေခ်ာင္ပိတ္ထားလုိၾကတာမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ အဲဒီေဒသနာေတြကုိ ေလးစားသမႈ ျပဖုိ႔မွာလည္း လြတ္ လြတ္လပ္လပ္ျပဳခြင့္ေပးထားပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ဘာသာမ်ားဆုိရင္ တျခားဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔ အတုိ႔အထိေတာင္ မလုပ္ရပါဘူးရယ္။ တျခားဘာသာေတြရဲ႕ က်မ္းဂန္ေတြ ကုိလည္း မေလ႔လာရဘူးဆုိၿပီး ပိတ္ပင္တားဆီးထား ပါတယ္။ ပုိဆုိးတာက သူတုိ႔ဘာသာထဲမွာပါတဲ့ တရားေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဘ၀င္မက်စရာေတြ သံသယျဖစ္စရာေတြ ျဖစ္ေနပါေနပါေစ၊ သူတုိ႔ဘာသာက ေဟာထားတဲ့တရားကုိပဲ နားေထာင္ရမယ္၊ လုံး၀ ကုိ သံသယစိတ္မထားရဘူးလုိ႔ပဲ သြန္သင္ေပးပါတယ္။ သူတုိ႔က သူတုိ႔ေနာက္လုိက္ေတြကုိ တစ္လမ္းသြား တစ္စိတ္ေမြးခုိင္းႏုိင္ေလေလ ဒီေနာက္လုိက္ ဘာသာ၀င္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏုိင္ဖုိ႔ လြယ္ကူေလေလ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ တစ္ေယာက္က လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚခြင့္ကုိ က်င့္သုံးလာလုိ႔ရွိရင္ သူဟာ တစ္ခ်ိန္လုံးအေမွာင္ထုထဲကုိ ေရာက္ေနတာပါလားလုိ႔ သိနားလည္လာလုိ႔ရွိရင္ ဒါဟာ မိစၧာေကာင္က သူ႔စိတ္ကုိ၀င္ၿပီး ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးတာပဲလုိ႔ စြပ္စြဲခံရေတာ့တာပါပဲ။ သနားစရာ လူသားဟာ သူ႔ရဲ႕ပင္ကုိယ္စိတ္ကုိေရာ သင္ထားတဲ့ ပညာေတြကုိေရာ ပင္ကုိယ္ဥာဏ္ေတြကုိေရာ သုံးခြင့္မရေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ တခ်ဳိ႕လူေတြက ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သူတုိ႔ရဲ႕အျမင္ေတြ ကုိ ေျပာင္းလဲခ်င္လာ ၿပီဆုိရင္လည္း သူတုိ႔ကုိ မိမိတုိ႔ရဲ႕ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေတြးေခၚဆုံးျဖတ္တတ္တဲ့ ဥာဏ္ကုိ သုံးရေလာက္ေအာင္ ပါရမီဓာတ္ခံမရင့္က်က္ေသးဘူး ဆုိၿပီးလည္း ေျပာၾကပါေသးတယ္။
ဗုဒၶဘုရားရွင္ကေတာ့ ဘာသာေရးဟာလူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လြတ္လပ္စြာေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္အေပၚမွာ တည္ရွိေစရမယ္လုိ႔ သေဘာထားေတာ္မူပါတယ္။ ဘာသာေရးဟာ အစုိးရမင္းမ်ား ခ်မွတ္ထားတဲ့ ဥပေဒမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါက ဥာဏ္ပညာနဲ႔ တုိင္းထြာၿပီးမွ လက္ခံႏုိင္တဲ့ ကုိယ္က်င့္သီလ စည္းကမ္းနည္း လမ္းေတြပဲ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ယူဆေတာ္မူပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ မွာေတာ့ ဘာသာေရးမူ၀ါဒ သေဘာထားေတြ၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြဟာ ထာ၀ရဘုရားဆီကေနပီ က်လာတဲ့ ေကာင္းကင္က် တရားေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြလုပ္ထားတဲ့ တရားဥပေဒ ေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဟာ သဘာ၀ ဥပေဒသေတြ ေလာကမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ တရားေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီေန႔ ကမၻာေပၚမွာက ဘယ္အစိတ္အပုိင္းမွာမွ စစ္မွန္တဲ့ဘာသာေရး လြတ္လပ္ခြင့္ဆုိတာ မရွိပါဘူးရယ္။ လူမွာ လြတ္လပ္စြာ ေတြးေခၚႏုိင္ခြင့္ေတာင္မွ မရွိဘူး။ လူတစ္ေယာက္ဟာ သူကုိးကြယ္ေနတဲ့ ဘာသာအေပၚ စိတ္တုိင္းမက်ေတာ့ဘူး။ သူသိခ်င္တဲ့ ျပႆနာေတြ အတြက္ ေက်နပ္ဖြယ္ ေျဖရွင္းခ်က္ေတြ ကုိလည္း အဲဒိ ဘာသာက မေပးႏုိင္လုိ႔ အဲဒိဘာသာကုိ သူက မႏွစ္သက္ေတာ့တဲ့အတြက္ တျခားဘာသာတစ္ခုခုကုိ ကူးေျပာင္းၿပီး ကုိးကြယ္ခ်င္ရင္ေတာင္မွ သူ႔မွာ လက္ရွိဘာသာကုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စြန္႔ပယ္ႏုိင္တဲ့အခြင့္ အေရး တျခားဘာသာကုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကုိးကြယ္ခ်င္လုိ႔ ကုိးကြယ္ႏုိင္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ဳိးမရိွပါဘူး။ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ ဒီအခြင့္အေရးကုိ ဘာသာေရးဆရာေတြ၊ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ ၊ ေဆြမ်ဳိးအသုိင္းအ၀ုိင္း၊ မိသာစုအသုိင္းအ၀ုိင္းက သူ႔ဆီကေနၿပီး တနည္းအားျဖင့္ ယူထားလုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕လူေတြဟာ ဘာသာတစ္ခုကုိနားလည္လုိ႔ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အခ်စ္ေရးအတြက္ စြန္႔လႊတ္တာမ်ဳိးလည္း ရွိပါတယ္။ ဟုိတေလာကပဲ သတင္းတစ္ပုဒ္ဖတ္လုိက္ရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံနဲ႔ ဘဂၤလားေဒ႔ရွ္နယ္ၾကား မွာ ေနထုိင္ၾကတဲ့ မရမာလူငယ္ေလး ရွစ္ေယာက္ ခရစ္ယာန္ဘာသာကို ေျပာင္းသြားတယ္ဆုိ တဲ့အေၾကာင္းကုိ ဘာလုိ႔ေျပာင္းသြားရတာလဲဆုိတဲ့အေၾကာင္းကုိ သူ႔မိဘေတြကုိေမးၾကည့္ေတာ့ ရခုိင္လူမ်ဳိး ခရစ္ယာန္တရားေဟာဆရာတစ္ေယာက္က ပညာေရးအတြက္အေထာက္အပံ႔ေပးမယ္၊ ေနာက္ၿပီး ႏုိင္ငံျခား ကုိလည္း ပုိ႔ေပးမယ္ဆုိလုိ႔ပါတဲ့။ တကယ္ဆုိရင္ ဘာသာေရးကုိ လူသားရဲ႕ အားနည္းခ်က္နဲ႔ စိတ္လႈပ္ရွားမႈကုိ ေျဖေဖ်ာက္ဖုိ႔ ကိစၥမွာ ခုတုံးေတာ့ မလုပ္သင့္ပါဘူးရယ္။ ဘာသာတစ္ခုက တစ္ခု ကုိ ေျပာင္းဖုိ႔အေရးမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေသေသခ်ာခ်ာ စုံစံုလင္လင္ ခေရေစ႔တြင္းက် စဥ္းစားဆင္ျခင္ သင့္ပါတယ္။ ဘာသာေရးဟာ ေစ်းအေလွ်ာ့အတင္း လုပ္စရာပစၥည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္ဟာ ကုိယ္ကုိးကြယ္ေနတဲ့ ဘာသာတစ္ခုကို ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ ပညာေရး၊ အခ်စ္ေရး၊ ေလာကီစည္းစိမ္ ခ်မ္းသာရေရးအတြက္ လြယ္လင့္တကူ မေျပာင္းလဲသင့္ပါဘူး။ ဘာသာေရးကုိ မိမိရဲ႕ ဘာသာေရးစိတ္ဓာတ္ျမင့္မားေရး၊ မဂ္ဥာဏ္၊ ဖုိလ္ဥာဏ္ရေရး၊ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္တဲ့ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရး ကိစၥအတြက္ပဲ အသုံးခ် သေဘာထားသင့္ပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကေတာ့ တျခားဘာသာ၀င္ေတြအေပၚကုိ ေလာကီစည္းစိမ္ခ်မ္း သာေတြကုိ ရေအာင္ဆုိတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ကုိယ့္ဘာသာထဲကုိ ၀င္လာေအာင္ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ပါဘူးရယ္။ ဆင္းရဲ႕တာတုိ႔၊ နာမက်န္းျဖစ္ေနတာတုိ႔၊ စာမတတ္တာတုိ႔၊ မသိနားမလည္တာတုိ႔ကုိ အျမတ္ထုတ္ ေခါင္းပုံျဖတ္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္လူဦးေရတုိးပြားလာေအာင္လည္း ဗုဒၶဘာသာ ၀င္ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ပါဘူး။ အဲဒိလုိမက္လုံးေပးၿပီးေတာ့ လုပ္စရာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ဘာသာမွာမရွိပါဘူးရယ္။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ဘာသာကုိက က်ေနာ္အရင္က ေရးခဲ့တဲ့ ပုိ႔စ္ထဲမွာ ေျပာခဲ့တဲ့အတုိင္း Detachment & Development မွာ Detachment ပဲေပးႏုိင္တာမုိ႔ပါ။ ဗုဒၶဘုရားရွင္က သူ႔ထံမွာ ဥပါသကာအျဖစ္ခံယူခ်င္တဲ့အရိပ္အေရာင္ ျပလာတဲ့ ဥပါလိတုိ႔လုိ၊ စိတၱသူၾကြယ္တုိ႔လုိ လူမ်ဳိးေတြ ကုိ ေတြ႔ တာေတာင္မွ မိမိရဲ႕ေဒသနာေတာ္ေတြကုိ အရင္စလုိ လက္ခံျခင္းမျပဳဖုိ႔ကုိ ဆုံးမေတာ္မူပါတယ္။ အဲဒီလုိလူမ်ဳိးေတြကုိ ဗုဒၶဘုရားရွင္က ဂရုတစုိက္စဥ္းစားၾကဖုိ႔ အခ်ိန္ေပးပါတယ္။ ၿပီးမွ ဒီဘာသာကုိ ကုိးကြယ္လုိ႔ လက္ေတြ႕အက်ဳိးရွိမရွိကုိ ဆုံးျဖတ္ခုိင္းေတာ္မူပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာက အျပင္ပန္းအားျဖင့္ ပူေဇာ္သကၠာရတုိ႔၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ပါလုိ႔ ပါးစပ္ေျပာခံယူတာတုိ႔ဟာ မဂ္ဥာဏ္ဖုိလ္ဥာဏ္ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳေရးကိစၥမွာ လုံေလာက္ျခင္း မရွိဘူးလုိ႔ သေဘာထားပါတယ္။ ဒီအေနအထားကုိ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ငါဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ၿပီလုိ႔ ေျပာရုံသက္သက္နဲ႔ေတာ့ ဘာမွ အဓိပၸာယ္ ရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာကုိ အင္အားသုံးၿပီး ျပန္႔ပြားေအာင္ လုပ္တာဟာ ပါးစပ္ကေတာ့ တရားမွ်တေၾကာင္း၊ ေမတၱာထားေၾကာင္း ဟန္ေဆာင္ေျပာၿပီး လက္ေတြ႕က်ေတာ့ ဖိႏိွပ္တာ၊ မတရားလုပ္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အစစ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လူေတြကကုိယ့္ကုိ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္လုိ႔ ေျပာတာ မေျပာတာဟာ ဘာမွအေရးႀကီးတဲ့ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း နားလည္ထားရ မွာက နာမည္ခံတာမဟုတ္ဘဲ သစၥာဥာဏ္ရွိၿပီး ပြားမ်ား အားထုတ္ျခင္းအားျဖင့္သာ ဘုရားေဟာတဲ့ နိဗၺာန္ပန္းတုိင္ကုိ ေရာက္ႏုိင္တယ္ဆုိတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာ၀င္ေတြတုိင္းရဲ႕အထဲမွာ တစ္ယူသန္သူ၊ အစြန္းေရာက္သူေတြကေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရွိတတ္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ ဒီလုိအဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးကုိ မေျပာပါနဲ႔ဦး။ ကိုယ့္မိသားစုအသုိင္းအ၀ိုင္းေလးအတြင္းမွာေတာင္မွ သုိးမဲ (Black Sheep) ေလးေတြပါ တတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိ ဘာသာေရး တစ္ယူသန္အစြန္းေရာက္မႈဟာ တကယ္တမ္းေတြးၾကည့္မယ္ဆုိ ရင္ ေဘးရန္ အႏၱရာယ္မ်ားေစပါတယ္။ အဲဒိလုိ တယူသန္သူဟာလည္း ဆင္ျခင္ဥာဏ္ဆုိတာကုိ မသုံးႏုိင္ပါ ဘူး။ သိပၸံနည္းက် ေလ႔လာၿပီး ခြဲျခမ္းစိပ္ျဖာျခင္းကုိလည္း ျပဳႏုိင္မွာမ ဟုတ္ပါဘူးရယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕အယူ ကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္းဟာ လြတ္လပ္သူျဖစ္ရမယ္။ ဖြင့္ထားတဲ့ စိတ္ႏွလုံးရွိသူျဖစ္ရမယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ ဘာသာေရး ဘ၀ဖြဲ႔ၿဖဳိးတုိးတက္ေရးမွာ ကုိယ္ကလြဲၿပီး ဘယ္သူ႔ရဲ႕ အေစအပါး အလုပ္အေကၽြးျပဳသူမွ မျဖစ္ေစရပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ဆုိၿပီး ဘုရားကုိကုိးကြယ္ တယ္ဆုိတာကလည္း ကယ္တင္ျခင္းကုိ ခံရဖုိ႔အတြက္မဟုတ္ပါဘူး။ အလြန္မြန္ျမတ္တဲ့ လမ္းညႊန္ဦးေဆာင္ မႈျပဳသူ၊ ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အားတက္ေစသူအျဖစ္ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာေရး ကုိ မ်က္ကန္း ကုိးကြယ္နည္းနဲ႔ ကုိးကြယ္တာ မဟုတ္ရပါဘူး။ အသိဥာဏ္သိနားလည္မႈနဲ႔ ကုိးကြယ္ျခင္း သာ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕အျမင္မွာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ဟာ ကယ္တင္ရွင္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ လူ႔အသြင္ႏွင့္ ေကာင္းကင္ဘံု ေဖေဖဘုရားထံကေနၿပီး ဆင္းသက္လာတဲ့ လူ၀င္စားဘုရား လည္းမဟုတ္ ပါဘူး။ လူသားေတြလုပ္ထားတဲ့ အျပစ္ေတြကုိ ေဆးေၾကာသုတ္သင္ သန္႔စင္ေပးဖုိ႔ ပြင့္လာသူလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက ဗုဒၶကုိ ဆရာတစ္ဆူအျဖစ္ပဲ သေဘာထားတာျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဗုဒၶဘုရားရွင္ဟာ ဘ၀ဆင္းရဲခပ္သိမ္း လြတ္ေျမာက္ရာအမွန္ နိဗၺာန္လမ္းျပသူ သာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶဘုရားက လူသားေတြကုိ ဘာသာေရးရဲ႕ ေက်းကၽြန္မ်ားအျဖစ္ကေန လြတ္ေျမာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ လူသားမ်ားကုိ နတ္ဆရာ၊ ဘုန္းႀကီး လုပ္စားတဲ့လူေတြရဲ႕ လက္၀ါးႀကီးအုပ္ၿပီး ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္ေန လြတ္ေျမာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး လူသားေတြကုိ ဆင္ျခင္တုံအဓိက၀ါဒ ျပဳဖုိ႔နဲ႔ ဘာမွမသိနားမလည္တဲ့ တိရစၧာန္ေတြလုိ သူမ်ားေသြးေဆာင္ ေမာင္းႏွင္ရာကုိ ဘာသာေရးအယူသီး အစြဲသန္မႈနဲ႔ သေဘာလြယ္စြာ မလုိက္ပါၾကဖုိ႔ကုိ ဆုံးမေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ဆုိရင္ ဗုဒၶဟာ ဆင္ျခင္တုံ ပဓာန၀ါဒ၊ ဒီမုိကေရစီႏွင့္လက္ေတြ႔အက်ဳိးျပဳမႈရွိၿပီး ကုိယ္က်င့္သီလရွိတဲ့ အျပဳအမူမ်ား ဘာသာတရားထဲမွာ ပါရွိေရးအတြက္ ရပ္တည္ခ့ဲတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ထူး၊ ဘာသာတရားကုိ လူမ်ားက လူသိကၡာနဲ႔အညီ က်င့္သုံးလုိက္နာၾကဖုိ႔ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ျမတ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဗုဒၶဘုရားရွင္က သူ႔ရဲ႕ ဘာသာ၀င္တြကုိ ဘယ္ကိစၥမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားသုံးသပ္ျခင္း မရိွဘဲနဲ႔ လက္ခံျခင္း မျပဳၾကဖုိ႔ ဆုံးမထားတာကုိလည္း ကာလာမ ေဒသနာမွာ လာတဲ့အခ်က္ဆယ္ခ်က္နဲ႔ လမ္းညႊန္ထားတာ အတိအလင္းရွိခဲ့ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္အစစ္ကေတာ့ ကုိယ့္ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရး ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေရး အတြက္ ျပင္ပက ဘယ္တန္ခုိးရွင္မ်ဳိးကုိမွ အားမကုိးပါဘူး။ မျမင္ရတဲ့ မသိရတဲ့ တန္ခုိးဣဒိၶပါတ္ေတာ္က လာၿပီး ကုိယ့္ရဲ႕ ဆင္းရဲဒုကၡကုိ ၾကား၀င္ေျဖရွင္းေပးမယ္လုိ႔လဲ မေမွ်ာ္ကုိးပါဘူး။ တကယ္တမ္းလက္ေတ႔ြ က်က် စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အာရုံငါးပါးနဲ႔ ထိေတြ႔လုိ႔ မရတာမွန္ သမွ်ဟာ တကယ္အရွိတရား မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ မိရုိးဖလာ ဗုဒၶဘာသာအခ်ဳိ႕မွာေတာ့ ဒီသေဘာတရားေလးေတြ ကူးစက္ခံေနရတာေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ နိဂုံးအေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံး တကယ္စစ္ၿပီ လား မစစ္ဘူးလားဆုိတာကို ဆန္းစစ္ဖုိ႔လုိလာပါၿပီ။ အဲဒိလုိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဆန္းစစ္လုိ႔ ရၿပီဆုိရင္ က်ေနာ္အပါအ၀င္ေပါ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံးလည္း လြတ္လပ္ခြင့္ရွိသူလား မရွိသူလားဆုိတာကုိ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏုိင္သြားပါၿပီ။ ဆရာႀကီးလုပ္ခ်င္လုိ႔ အခုလုိေရးတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္ထမင္းစားေနတဲ့အခ်ိန္ေရာက္လာတာမုိ႔ စားသြားပါဦးလုိ႔ ေလာက၀တ္အေနနဲ႔ ဖိတ္ေခၚလုိက္တာ ပါ။ ေတာ္ေသးၿပီဆုိရင္လည္း ခဏေတာ့ ထုိင္ေစာင့္ၾကဦးေပါ႔…………..။
အားလုံးကုိ ေလးစားစြာျဖင့္……။
.Post အေဟာင္းေလးပါ။ ေရးထားတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ။ အခုမွ ရွာေတြ႔လုိ႔ ျပန္တင္လုိက္ပါသည္။
